پایگاه اطلاعرسانی حضرت آیتالله میرسید محمد یثربی
با عرض سلام و آرزوی سلامتی و طول عمر برای حضرتعالی و علمای اسلام خواهشمند است در صورت امکان در مورد سوال ذیل ارشاد و رفع شبهه فرمائید:
زنی با توسل به تدلیس و با پنهان کردن بیماری غیر قابل علاج یا صعب العلاج خود، مبادرت به ازدواج با مردی می نماید و در همان روزهای ابتدایی زوجیت و در حالیکه زوج از بیماری و تدلیس صورت گرفته ناآگاه و جاهل بوده است نزدیکی صورت می گیرد. پس از چند روز و بلافاصله بعد از آگاهی زوج از بیماری فوق الذکر، نکاح از سوی نامبرده فسخ می گردد. در فرض مذکور، که نکاح با تدلیس و پنهان کاری، موجب فریب زوج در نکاح و نزدیکی گردیده است، آیا بعد از فسخ نکاح، زن مستحق مطالبه و دریافت مهریه می باشد یا خیر؟ در صورت استحقاق ملاک تعیین مهریه چیست؟
بسمهتعالی علیکم السلام و رحمه الله چنانچه عیب مذکور از عیوب معینه باشد (۱. دیوانگی ۲. مرض خوره ۳. برص و پیسی ۴. کوری ۵. زمین گیر بودن ۶. افضاء (یعنی راه بول و حیض یا راه حیض و غائط او یکی شده باشد) ۷. استخوان یا گوشت در فرج او باشد که مانع نزدیکی باشد. و دخول صورت گرفته باشد. اگر زن تدلیس کرده و عیبش را پوشانده، مهریه او ساقط است و چنانچه مهریه را دریافت کرده باید برگرداند.
ولی اگر عیب غیر موارد معینه باشد در صورتی که در ضمن عقد نکاح شرط عدم عیب شده باشد، حکما به موارد عیوب معینه ملحق است.